شیطان دوست دارد توی همۀ صفها عصبی باشیم؛ چه پمپ بنزین و خودپرداز، و چه بانك و چه نانوایی! میخواهد همهجا به جان هم بیفتیم؛ چه در روزنامهها و چه در شبكههای اجتماعی و چه در تلویزیون. ما به اف35ها و بی2ها نباختیم؛ چون تصمیم گرفتیم دوازده روز دست شیطان را توی پوست گردو بگذاریم.
آیا تابهحال طعم «زندگی با یك آیه» را چشیدهاید؟ آن لحظهای كه در كورانِ یك سختی، آیهای ناگهان در قلبتان مینشیند و تمام اضطرابها را میشوید. یا در میانۀ یك دوراهیِ سرنوشتساز، كلامی از قرآن همچون چراغی پُرنور مسیر پیش رو را روشن میكند؛ آیهای كه دیگر فقط متنی بر روی كاغذ نیست، بلكه به یك دوست صمیمی، یك مشاور حكیم و پناهگاهی امن تبدیل میشود. این تجربه همان اِكسیری است كه روح را در هیاهوی دنیای امروز زنده نگه میدارد. ماه رمضان امسال نیز بر آن شدیم تا با آیهها، مهمانی رمضان را شیرینتر كنیم.
در این روزگار پر از دامهای پنهان و آشكار شیطان، گاهی دلم آشوب میشود، گاهی دستم از برادرانم جدا میافتد. شیطان اما فقط دشمنی و كینه میخواهد و میكارد: «إِنَّمَا یُرِیدُ الشَّیْطَانُ أَنْ یُوقِعَ بَیْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَ الْبَغْضَاءَ...» این هشدار توست كه چشمانم را باز میكند. هر بار كه زمزمهاش میكنم، انگار پاره میشود تارهای كینه از دلم؛ انگار میسوزد بذرهای تفرقه از سینهام.ما را به نورت روشنی بده كه جانهایمان گره خورده بماند. یاریمان ده كه این رشتهٔ پیوند جاودانه بماند برای آن روز موعود.
